Rząd i polityka

Królestwo Norwegii jest dziedziczną monarchią konstytucyjną. Ustrój polityczny uregulowany został przez konstytucję z 17 maja 1814 roku. Głową państwa jest król. W Norwegii korona jest dziedziczona według starszeństwa, a więc kobieta również może rządzić krajem. Król ma według konstytucji szeroką władzę: wybiera Radę Państwa, egzekwuje podatki, mianuje premiera i wszystkich urzędników cywilnych, kościelnych i wojskowych, jest naczelnym dowódcą sił lądowych i morskich, nadaje obywatelstwo, ma też prawo łaski. Może przedstawić rządowi projekt ustawy, a także (teoretycznie) może odrzucić ustawę uchwaloną przez parlament (po raz ostatni z tego prawa skorzystał w 1967 roku Olaf V). Obecnym królem jest Harald V. Choć król ma wysokie uprawnienia, to w rzeczywistości władza wykonawcza spoczywa w rękach rządu, na czele którego stoi premier. Władza ustawodawcza przysługuje natomiast Storingowi. Jest to jednoizbowy parlament, który składa się z dwóch wydziałów: Lagtingu (¼) i Odelstingu (¾). Wybierany jest na czteroletnią kadencję i zasiada w nim 169 deputowanych. Projekty ustaw wnoszone są do Odelstingu przez jego członków lub rząd za pośrednictwem członka Rady Państwa.