Podatki

W Norwegii obowiązuje podatek progresywny, co oznacza, że stawki podatku wzrastają wraz z wysokością dochodu. Po rozpoczęciu pracy trzeba jak najszybciej postarać się o kartę podatkową
(skattekort). Dopóki nie zostanie ona dostarczona do pracodawcy, ten będzie zmuszony odprowadzać aż 50% naszych zarobków na zaliczkę z tytułu należnego podatku. Aby otrzymać kartę podatkową, trzeba zwrócić się do Urzędu Podatkowego w miejscu zamieszkania. Należy zabrać z sobą następujące dokumenty:
• ważny paszport – dla obywateli krajów należących do Europejskiego Obszaru Gospodarczego
(EOG) lub obywateli Szwajcarii uznaje się również inny dokument tożsamości, o ile jest on uznawany
jako dokument podróżny w krajach Unii Europejskiej,
• pozwolenie na pobyt lub pracę,
• umowę o pracę/kontrakt zatrudnienia z norweskim pracodawcą,
• twój norweski D-nummer lub pesel norweski (fřdselsnummer), jeżeli masz taki numer.

Pesel norweski (fřdselsnummer) lub D-nummer
Numer rejestracyjny: D-nummer lub PESEL norweski (fřdselsnummer) otrzymuje się podczas pierwszego starania się o kartę podatkową. Ten numer jest nadrukowany na karcie podatkowej i służy do identyfikacji osoby u norweskich władz publicznych. Jest on również potrzebny przy zakładaniu konta bankowego w Norwegii. Należy mieć konto bankowe w Norwegii, na które pracodawca będzie mógł wpłacać pensje pracownika i na które władze norweskie później będą mogły przekazać ewentualną nadwyżkę wpłaconego podatku. Ponadto powinno się używać numeru D lub norweskiego numeru PESEL (fřdselsnummer) za każdym razem, gdy przyjeżdża się do Norwegii do pracy. Trzeba także podać ten numer w czasie starania się o nową kartę podatkową.

Osoby pracujące w Norwegii na podatki przeznaczają średnio 30%. Stawka podatku zawiera jednak także ubezpieczenie społeczne i zdrowotne. Podatek dla każdej osoby jest wyliczany indywidualnie. Uwzględniane są różne czynniki. Wysokość podatku wynika z kalkulacji wysokości oczekiwanego dochodu, a płaci się go w roku bieżącym. W Norwegii rok podatkowy to rok kalendarzowy.

Klasyfikacja podatników
Podatnicy są klasyfikowani w dwóch kategoriach:
• klasa 1 – obejmuje osoby o wolnym stanie cywilnym i większość par małżeńskich, w których oboje
małżonkowie mają źródło przychodu,
• klasa 2 – obejmuje rodziców samotnie wychowujących dzieci i pary małżeńskie, w których tylko jedno z małżonków ma źródło dochodu.